Τρίτη, 15 Δεκεμβρίου 2009

Ολική επαναφορά...

Από σήμερα 15-12-2009, επανερχόμαστε στην κανονική μας διεύθυνση: www.korakiana.gr. Η διακοπή ήταν σχετικά μεγάλη, αλλά το τέλος ήταν αίσιο. Φροντίσαμε όμως να μην λείψει η "ύλη" και η επικοινωνία κατά το διάστημα της υποχρεωτικής διακοπής.
Λείπουν βέβαι ακόμη κάποια "μερεμέτια" (χρώματα, εικόνες, μικροεπισκευές), αλλά αυτά θα αποκατασταθούν σταδιακά.
Κρατάμε όμως στα υπόψη και το www.korakiana.blogspot.com κάθε ενδεχόμενο...

Κυριακή, 13 Δεκεμβρίου 2009

Νεκρολογία...

Πέθανε και κηδεύτηκε χθες Παρασκευή στο χωριό του Σκριπερό, ο θεολόγος καθηγητής Αριστείδης Τσιλιμπάρης.Αξέχαστος δάσκαλος της παλιάς <καλής σχολής>, την οποία ελάχιστοι πια απομένουν να εκπροσωπούν, με ήθος, εργατικότητα και προ πάντων αγάπη για το μαθητή.
Πέραν της σχολικής του δραστηριότητας, υπήρξε άνθρωπος της εκκλησίας με μεγάλη προσφορά στα τοπικά εκκλησιαστικά πράγματα, ψυχή της τότε <Χριστιανικήε Εστίας> των παιδικών μας χρόνων, αλλά και με τα κηρύγματά του σε μεγάλες γιορτές ή διάφορα κοινωνικά γεγονότα, μέχρι σχεδόν το θάνατότου.
Ένας άλλος τομέας, στον οποίο δραστηριοποιήθηκε επιτυχημένα, υπήρξε αυτός του πολιτισμού και μάλιστα της θεατρικής τέχνης, τόσο δημιουργώντας, διδάσκοντας και εμψυχώνοντας μαθητικές θετρικές ομάδες, όσο και συμμετέχοντας στα διοικητικά συμβούλια θεατρικών σκηνών της Κέρκυρας, καθώς διετέλεσε και πρόεδρος του ΔΗΠΕΘΕ Κέρκυρας.
Μαζί με τους δικούς του ανθρώπους τον αποχαιρέτησαν συνάδελφοί του καθηγητές και πλήθος μαθητές του.
Ήταν 79 ετών.
Κώστας Απέργης

Σάββατο, 12 Δεκεμβρίου 2009

Τ' Αγιού

Κοντεύουν δύο τα ξημερώματα, ανήμερα της εορτής του Αγίου Σπυρίδωνα και το «Ολονύκτιο» στην εκκλησία της Αρκούδενας συνεχίζεται. Η αίσθηση της υγρασίας ανακατεμένη με τη μυρωδιά από τα δαφνόφυλλα και το λιβάνι δημιουργούν τη δική τους ατμόσφαιρα στο εσωτερικό του μικρού ναού. Συντελούντος και του ψιλόβροχου που εδώ και αρκετή ώρα έχει αρχίσει, η παρουσία των πιστών είναι περιορισμένη, στην πλειονότητά τους γυναίκες. Τα δύο ψαλτήρια μόλις έχουν ολοκληρώσει την εναλλάξ ανάγνωση θαυμάτων του Αγίου και ο Όρθρος συνεχίζεται στους κανονικούς τους ρυθμούς…Οι πρώτες αποχωρήσεις σημειώνονται, με κατευόδιο ένα χάρτινο σακουλάκι με σπερνά, για τα οποία έχουν φροντίσει η Κατερίνα και η Αίμη Σαββανή, που έχουν τη φετινή επιμέλεια της εορτής.
Έξω, στο μικρό προαύλιο χώρο, δίπλα στις δαφνιές, δύο πιστές ανταλλάσσουν την παγωμένη ατμόσφαιρά με την απόλαυση που προσφέρουν μερικές γουλιές από το χαρμάνι του τσιγάρου τους, προτού επιστρέψουν στο στασίδι. Η νύκτα για αυτές και για όσους άλλους παραμένουν μέχρι το τέλος της Αγρυπνίας, θα είναι μακριά.
Η εορτή έχει ξεκινήσει από νωρίς το απόγευμα, με το πρώτο σήμαμα του Εσπερινού. Κατά τις 8 η ώρα μεσολαβεί το καθιερωθέν, από εποχής του Παπα-Κουρίνη, δίωρο διάλειμμα για ένα λιτό δείπνο: κοκκινογούλια βραστά, πράσα και ένα νοστιμότατο φουρνιστό ψάρι, συνοδευόμενα από κοκκινέλι κρασί οξύτητας δώδεκα βαθμών. Ομοτράπεζοι, εκτός από τις δύο οικοδέσποινες (Αίμη και Κατερίνα), οι τέσσερις ιερείς, οι ψαλτάδες, μερικοί συγγενείς και φίλοι. Από εκεί, κατά τις δέκα, κατευθείαν για την Παράκληση και τα Εγκώμια που θα προηγηθούν της ολονυκτίας.

Και η ημέρα συνεχίζεται…
Στην πρωινή Λειτουργία, η εκκλησία πλημμύρισε από κόσμο και στο τελείωμα οι ανταλλαγές ευχών έδιναν και έπαιρναν, αφού σχεδόν κάθε οικογένεια έχει και από έναν εορτάζοντα. Το σούρουπο, τελέστηκε Αγιασμός στο νέο σπίτι του Φωκίωνα και της (εορτάζουσας) Σπυριδούλας Μάνδυλα, με την παρουσία δύο ιερέων, της οικογένειας, συγγενών και φίλων. Αργά το βράδυ, ακολούθησε το καθιερωμένο προσκύνημα στην εκκλησία του Αγίου Σπυρίδωνα, στην πόλη της Κέρκυρας.

Παρασκευή, 11 Δεκεμβρίου 2009

"Τριοκάτσουλο"

Από όσο θυμόμαστε, σχεδόν κάθε γενιά κορακιανιτών, αρκετά νωρίς και πάντως πολύ πριν επιχειρήσει να κατακτήσει το δικό της στόχο στη ζωή, επιδίωκε την κατάκτηση ενός άλλου «υψηλού» στόχου: της κορυφής από το «Τριοκάτσουλο» (Τρία Κατσούλια), την προεξοχή αυτή του Κοράκιου Όρους που κρέμεται κυριολεκτικά πάνω από τα κεφάλια, όσων κατοικούν στον πυρήνα του οικισμού. Κάθε γενιά λοιπόν και μια σημαία μπηγμένη στην κορυφή, σημάδι ορατό της κατάκτησης του πρώτου αυτού στόχου, σύμβολο της θέλησης για τη συνέχεια, στον πραγματικό στίβο της βιωτής.
Σήμερα, μερικές δεκαετίες μετά, η ανάβαση παρέμεινε συναρπαστική, απολαυστική, όσο και δύσκολη. Στο ανηφορικό διάβα, καθαρά είναι τα σημάδια που φρόντισαν να αφήσουν προηγούμενες σειρές αναβατών, για να ξεχωρίζει κανείς το σχεδόν αόρατο σε αρκετά σημεία μονοπάτι, που μέσα από ένα δάσος από πουρνάρια, σε οδηγεί στην κορυφή. Σε όλη σχεδόν τη διαδρομή παραμένουν διάχυτα τα αρώματα της αμυλοβαγιάς, που επιμένει να ανθίζει στα πιο απόκρημνα σημεία. Στην κορυφή πλέον, μετά από είκοσι περίπου λεπτά και η θέα είναι εξίσου καταπληκτική με τα αρώματα του βουνού. Είναι η ώρα που ο δεκεμβριάτικος ήλιος σπαθίζει πάνω από τις μικροσκοπικές κεραμιδένιες σκεπές, πασπαλίζοντας με ένα απρόσμενα απαλό πορτοκαλό-χρυσο χρώμα τον καμβά της κορακιανίτικης ακουαρέλας.Η κίνηση στους δρόμους είναι ακόμη λιγοστή, μα διακριτή. Ένα φουγάρο στην Πλαγιά φαίνεται να έχει «αρπάξει», αφού γρήγορα καλύπτει με ένα μεγάλο πέπλο γκρίζου καπνού, σχεδόν ολάκερη τη γειτονιά.


Όμως η ώρα της καθόδου δεν αργεί να έρθει, καθώς το φως της ημέρας δείχνει να εξαντλείται. Οι απαιτήσεις της είναι εντελώς διαφορετικές από αυτές της ανάβασης και στο μυαλό μας έρχονται τα παλιά τενεκεδένια πιάτα, που παιδιά τότε, χρησιμοποιούσαμε σε τέτοιες περιπτώσεις απότομης κατάβασης…

Πέμπτη, 10 Δεκεμβρίου 2009

Και η συνέχεια...

Η συνέχεια των γυρισμάτων της τηλεοπτικής εκπομπής "Μένουμε Ελλάδα", δόθηκε σήμερα το μεσημέρι, στην πλατεία του Άη Νικολόπουλου. Η Φιλαρμονική παρατεταγμένη με φόντο την εκκλησία, έπαιξε χριστουγεννιάτικά κυρίως κομμάτια και η κάμερα, "στημένη" μπροστά από το (πάλαι ποτέ) μαγαζί της Χαριτωμένης, έγραφε...Στη συνέχεια πραγματοποιήθηκε άλλη μια ηχογράφηση σε εσωτερικό χώρο.

Τρίτη, 8 Δεκεμβρίου 2009

"Μένουμε...Κορακιάνα" !



Η γνωστή και επιτυχημένη εκπομπή της δημόσιας τηλεόρασης «Μένουμε Ελλάδα», που αναδεικνύει τις ομορφιές και τις παραδόσεις του τόπου μας, ενθαρρύνοντας ταυτόχρονα τον εσωτερικό τουρισμό, περιοδεύει αυτές τις μέρες στα χωριά του Δήμου Φαιάκων. Η σημερινή ημέρα ήταν αφιερωμένη στο χωριό μας και τα γυρίσματα ξεκίνησαν από το πρωί. Στο σπίτι του Νίκου και της Λίτσας Σαββανή μια «κορακιανίτικη παρέα» από μέλη της Χορωδίας μας, συνόδευσε το κρασί της με τοπικά τραγούδια, ενώ λίγο αργότερα, παιδιά του δημοτικού σχολείου τραγούδησαν τα Κάλαντα στο «αρχοντικό Παναούτσου», υπό την καθοδήγηση των στελεχών του τηλεοπτικού συνεργείου. Μετά το μεσημέρι, το χορευτικό συγκρότημα του Μουσικού μας Συλλόγου πρόλαβε να χορέψει τον «κορακιανίτικο» και άλλους δύο κερκυραϊκούς χορούς μπροστά από το Καστέλο Μπιμπέλι στην Κάτω Κορακιάνα, πριν αρχίσει να βρέχει. Τέλος, στο «κλείσιμο» της ημέρας, η Χορωδία έψαλε τα Κάλαντα στην εκκλησία του Αγίου Αθανασίου. Η συνέχεια προβλέπεται για την Πέμπτη, οπότε, καιρού επιτρέποντος, θα εμφανιστεί η Φιλαρμονική στην πλατεία του Άη Νικολόπουλου…
Το υλικό της εκπομπής θα παρουσιαστεί από τη δημόσια τηλεόραση την πρώτη ημέρα των Χριστουγέννων.
ΣΗΜ.: το Καστέλο Μπιμπέλι, εκτός από σήμα κατατεθέν του Δήμου μας, πρόσφατα ανακηρύχθηκε και σε μνημείο. Αξίζει λοιπόν λίγης τουλάχιστον προσοχής από τις τοπικές αρχές. Το θέαμα που αντίκρισαν εκεί τα μέλη του Χορευτικού και το τηλεοπτικό συνεργείο, δεν ήταν και το πιο ευχάριστο. Μάλιστα ο συντοπίτης μας αφηγητής παρολίγο να τραυματιστεί πέφτοντας σε μία τρύπα !!!

Κυριακή, 6 Δεκεμβρίου 2009

Τ' Αη Νικόλα...

Σούρουπο του Σαββάτου και η καμπάνα του Αη Νικόλα χτυπούσε με το γνώριμο ήχο για τον εσπερινό, παραμονή της εορτής του Άγιου. Μαζί με την έναρξη του εσπερινού προχωρούσαν και οι τελευταίες ετοιμασίες της εκκλησίας: φωταγώγηση του καμπαναριού, στολισμός του ναού με δαφνόφυλλα και τριαντάφυλλα, άναμμα των καντηλιερηδων, τακτοποίηση των άρτων. Ψαλτάδες και επίτροποι με συγκεχυμένους ρόλους και υπό την καθοδήγηση του ιερέα, πάσχιζαν να ολοκληρώσουν εγκαίρως το έργο τους. Συχνή ήταν η παρεμβολή ενοριτών που προσέθεταν κάτι το προσωπικό στο σκηνικό της προετοιμασίας. Η Ζαϊρα με τα χειμωνιάτικα κρίνα, ο Αντώνης με το «ταμένο» λάδι για το απογέμισμα των καντηλιών, η Μαρία στο γενικό συγύρισμα. Η φωνή του εορτάζοντος Νικόλαου Σαββανή έδινε πνοή στο ψαλτήρι, σε υμνωδία με τον Σταμάτη Απέργη. Στα δεξιά του τέμπλου σε περίτεχνα σκαλισμένη μαρμάρινη βάση ήταν ήδη τοποθετημένο το «αντίγραφο» της εικόνας του Αη Λιά…
Το βράδυ, τα σπίτια αρκετών εορταζοντων γέμισαν από κόσμο για ευχές, όπως του Νίκου Μεταλληνού στη Νεροσυρμή, όπου από νωρίς οι κατσαρόλες κόχλαζαν ευωδιαζουσες πάνω στις πυροστιές.
Σήμερα, ανήμερα της εορτής του Αγίου Νικολάου, ο ναός κατακλύστηκε κυριολεκτικά από κόσμο, από το χωριό, αλλά και από την πόλη. Από τον γυναικωνίτη, η χορωδία του Μαντουκιου συμμετείχε με το δικό της τρόπο στη Λειτουργία. Στο τέλος, στο προαύλιο, καφές και γλυκό ανέμεναν τους πιστούς, ενώ οι ευχές προς τους ουκ ολίγους εορτάζοντες, "έδιναν και έπαιρναν".

Μέρα γιορτής αναμφισβήτητα, αλλά οι καθημερινές δραστηριότητες κάποιων χωριανών δεν ανακόπτονται: αργά το απόγευμα, η Γεωργία με τη Μαρία γυρίζουν από τους Λαμπράδες με τις σακούλες τους γεμάτες λάχανα, ενώ στο ακρολίμανο του Ύψου ο Θανάσης «κτυπάει» το πρώτο καλαμάρι της ημέρας…

Παρασκευή, 4 Δεκεμβρίου 2009

Της Αγίας Βαρβάρας

Της Αγίας Βαρβάρας ανήμερα, όπως άλλωστε κάθε χρόνο, η μικρή εκκλησία της Παναγίας, «στην γγοντράδα των Μουργάδων»(1) υποδέχτηκε στην πρωινή Λειτουργία τους λιγοστούς πιστούς (γυναικείο στην πλειονότητα το εκκλησίασμα). Στα αριστερά του τέμπλου, στο εσωτερικού του μικρού ναού, η εικόνα της Αγίας θύμιζε το θαύμα που σημειώθηκε γύρω στα 1870, τέτοια μέρα, στο λουτρουβιό του Απέργη, όταν αποκολλήθηκε ο καβαλάρης της στέγης, χωρίς να τραυματιστεί κανείς από τους εκεί ευρισκόμενους. Από τότε, οι απόγονοι της οικογένειας τελούν εναλλάξ την εορτή, προσφέροντας σπερνά στους εκκλησιαζόμενους και στη γειτονιά. Φέτος ήταν η σειρά του Δημήτρη Απέργη και της αδελφής του Νίτσας Ψαρρά…
Στο τελείωμα της Λειτουργίας ο παπα-Κώστας υπενθύμισε την συγκέντρωση τροφίμων από δωρεές, που πραγματοποιεί κάθε χρόνο η ενορία ενόψει των εορτών.
Και του χρόνου!
(1):όπως αναφέρεται στο βιβλίο "ΚΟΡΑΚΙΑΝΑ" του Κώστα Απέργη

Πέμπτη, 3 Δεκεμβρίου 2009

Χωρίς...ρεύμα


Η προχθεσινή βροχόπτωση, που συνδυάστηκε με δυνατό αέρα, ανέδειξε για μια ακόμη φορά ένα πρόβλημα που ταλανίζει το χωριό μας, χρόνια τώρα. Κάθε φορά που οι καιρικές συνθήκες είναι έντονες, ο οικισμός ξεμένει από …ηλεκτρικό ρεύμα. Και λέμε ο οικισμός, γιατί τα πεδινά μέρη δεν έχουν αυτό το πρόβλημα, αφού σπανίως «σκοτεινιάζουν». Προφανώς οι δύο περιοχές ηλεκτροδοτούνται από διαφορετικές γραμμές. Οι διακοπές αυτές που το χειμώνα συμβαίνουν αρκετά συχνά, δημιουργούν μικρο-ζημίες (έως τώρα) σε διάφορα νοικοκυριά, ιδίως σε ηλεκτρικές συσκευές. Η δικαιολογία που προβάλει η ΔΕΗ είναι ότι … «οι Οικολόγοι δεν επιτρέπουν το κλάδεμα των δέντρων» κοντά στα οποία διέρχονται τα καλώδιά της (μάλλον με αστείο μοιάζει η δικαιολογία αυτή). Επίσης, ενώ σήμερα έχουμε τη δυνατότητα έγκαιρης πρόβλεψης των καιρικών φαινομένων, η υπηρεσία αυτή, κάθε φορά που συμβαίνει διακοπή ρεύματος λόγω της κακοκαιρίας, δεν έχει φροντίσει να έχει επαρκή αριθμό ατόμων στις βάρδιες της (αυτό είναι άλλη μία από τις δικαιολογίες που ακούμε). Νομίζουμε ότι κάτι οργανωμένο πρέπει να γίνει από όλους τους θιγόμενους, προκειμένου να διορθωθεί αυτή η κατάσταση…
Όμως, όπως το νόμισμα έχει δύο πλευρές, έτσι και η διακοπή του ηλεκτρικού ρεύματος, μας δίνει την ευκαιρία να γυρίσουμε μερικές δεκαετίες πίσω, όταν το ηλεκτρικό δεν υπήρχε ή (όταν πρωτο-εμφανίστηκε) ήταν λιγοστές οι λάμπες στα σπίτια και στους δρόμους…
Τότε που το άναμμα της φλόγας προϋπέθετε «σχέση» με το υλικό στοιχείο (η προετοιμασία, η συλλογή των απαραίτητων, η επαναλαμβανόμενη προσπάθεια ανάμματος κλπ), έναντι του σημερινού «άψυχου» πατήματος ενός διακόπτη. Τότε που, μόλις σκοτείνιαζε, για να διασχίσει κανείς το δρόμο της γειτονιάς έπρεπε να κρατάει ένα κούτσουρο (κομμάτι ξύλο) αναμμένο, που μετά το σούρουπο αντίκριζε φιγούρες παρά πρόσωπα, ή που για να «κινηθεί» στο εσωτερικό του σπιτιού του, ήταν απαραίτητη η λαδοφωτιά. Τότε που το άναμμα από το τζάκι αποτελούσε εκτός από «ιεροτελεστία» και βασική λειτουργία επιβίωσης, αφού αυτό αποτελούσε τη μοναδική εστία θέρμανσης και μαγειρέματος, ενώ ακόμη και τα υπολείμματά του τα χρησιμοποιούσαν οι δικοί μας σε διάφορες άλλες χρήσεις (όπως για παράδειγμα χρησιμοποιούσαν τη στάχτη στην μπουγάδα).
Τότε βέβαια, η έλλειψη ηλεκτρισμού δημιουργούσε πρόσθετες δυσκολίες στην καθημερινότητα, ενώ σήμερα προσθέτει λίγες στιγμές ρομαντισμού, που τόσο λείπουν από την αυτοματοποιημένη εποχή μας…

Τρίτη, 1 Δεκεμβρίου 2009

Αίτημα ανάκλησης των κεραιών από τα σχολεία...

Νέα συνάντηση των εκπροσώπων των Συλλόγων Γονέων και Κηδεμόνων των Δημοτικών Σχολείων της περιοχής, πραγματοποιήθηκε το περασμένο Σάββατο το απόγευμα, με θέμα την απομάκρυνση των κεραιών ασύρματης επικοινωνίας από τα κτίρια των Δημοτικών Σχολείων του Δήμου Φαιάκων. Οι εκπρόσωποι των Συλλόγων των Σχολείων Άνω Κορακιάνας, Αγίου Μάρκου, Κάτω Κορακιάνας, Σπαρτύλα συμφώνησαν σε κείμενο που θα αποσταλεί προς το Δήμο Φαιάκων και εκφράζει το αίτημά τους για την άμεση απομάκρυνση όλων των δικτύων (κεραιών) ασύρματης επικοινωνίας σε ακτίνα τουλάχιστον 300 μ. από τα σχολικά κτίρια και την αντικατάστασή τους με ενσύρματα δίκτυα από τις πέραν των 300 μ. κεραίες έως τα εν λόγω κτίρια. Η έλλειψη αντικειμενικών και εμπεριστατωμένων ερευνών επί του ζητήματος δημιουργεί έντονο προβληματισμό σχετικά με τα προβλεπόμενα όρια εκπεμπόμενης ακτινοβολίας…
Και η επιστολή καταλήγει: «Επειδή λοιπόν δεν προτιθέμεθα να χρησιμοποιηθούμε εμείς και τα παιδιά μας ως πειραματόζωα για να διαπιστωθούν στο μέλλον άλλες «αποδεδειγμένες επιδράσεις» και ενόψει της καθιερωμένης «αρχής της προφύλαξης», σας ζητάμε να προβείτε άμεσα στην ικανοποίηση του παραπάνω εύλογου αιτήματος, το οποίο δεν είναι μόνο δικό μας αλλά και των οικογενειών που εκπροσωπούμε. Παραμένουμε πάντα ανοιχτοί σε διάλογο, προβληματισμό και ευαισθησία και καλωσορίζουμε την τεχνολογία, χωρίς όμως την παραμικρή έκπτωση στη διασφάλιση της δημόσιας υγείας….».
Στη συνάντηση, εκ μέρους του Συλλόγου Γονέων και Κηδεμόνων του Δημοτικού Σχολείου Άνω Κορακιάνας παρευρέθηκε ο Πρόεδρός του, Γιάννης Σπίγγος.